Był sobie CZARNY, CZARNY las, a w tym CZARNYM, CZARNYM lesie był sobie CZARNY, CZARNY.……to początek starej, durnej historyjki, którą straszyłyśmy się z koleżankami w dzieciństwie.

Jednak :

NIE WSZYSTKO, CO CZARNE jest straszne i złe. Weźmy MAŁĄ CZARNĄ – sukienkę, albo MAŁĄ CZARNĄ – kawę, więc:

Z okazji….Światowego Dnia Czarnego Kota – 17 Listopada – PRZYPOMNIENIE:

• 

Dzień Czarnego KOTA został ustanowiony przez włoskie Stowarzyszenie Obrony Zwierząt i Środowiska w 2007 roku. Celem była walka z uprzedzeniami i przesądami, które okazały się niebezpieczne dla czarnych kotów, traktowanych jako wysłanników szatana. Prześladowano je i bardzo często zabijano.

Jestem CZARNY. Moja czerń ma być tematem

rymowanki? Zatem autor –  miauknę szczerze –

jest rasistą mnie niegodnym, lub wariatem,

choćby  prawił komplementy, nie uwierzę.

Wiem, co myśli, gdy przebiegnę mu przez drogę,

często spluwa i zawraca skąd przyjechał,

więc już wiecie – o tym głośno miauknąć mogę –

czemu kot, czarny jak ja, się nie uśmiecha.

TAK, przebiegłem, a ty znów rąbnąłeś w drzewo.

JA mam być powodem kraksy? Miau!! Dlaczego ?

Poniosło cię! Ostra szybkość w skręcie w lewo –

i JA mam mieć z tym zdarzeniem COŚ wspólnego??

OK! Błąkam się po drogach, ścieżkach polnych.

Przypuszczacie, że to po to, by was straszyć??!

Drodzy moi, każdy KOCUR CHCE BYĆ WOLNY

i samotnie lubi czasem gdzieś się zaszyć.

Miau! Podobno mam w pogardzie mięsko kurze?!?

Ci, co znają swego kota i kochają,

dobrze wiedzą, co jest ważne w mej naturze:

JEM, CO LUBIĘ, a nie: LUBIĘ, CO MI DAJĄ!

Jeśli dotrze do was prawda, którą głoszę,

(a się zgadza ze mną całe kocie plemię),

 możecie nas głaskać, karmić, bardzo proszę,

ale…żyjmy…może lepiej...OBOK SIEBIE.

Czy ten czarny kocur nie ma czasem racji?

Pomyślmy, a może nam się uda

przestać się bać:

czarnych kotów,

czarnego lasu,

czarnych myśli

i Czarnego Luda.    ( gra ruchowa dla dzieci, opisana po raz pierwszy w 1796r.)