Kiedy KOT się złości?

Kocia wściekłość

Znowu ktoś majstrował przy moim kretowisku.

Jasne, że jestem wściekły. Taką mam naturę. Zwłaszcza JA. Wczoraj był Dzień Czarnego Kota. Ona nie wspomniała o tym nawet jednym miauknięciem. Ok, ja też nie przepadam za czarnymi – pechowe są, ale o nich jednak coś, kiedyś napisała, a ja to pamiętam. Powiem tak: ona w ogóle nie ma kotów i nie powinna się na kocie tematy wymądrzać. No, pisała jakieś bajeczki o bardzo milusińskim, słodziutkim kociątku – to nie dla mnie. Żenada. A o TAKICH JAK JA? Null, zero! A właśnie TACY JAK JA są rewelacją – i ja tu dzisiaj powiem to, co mam do powiedzenia: Jestem kotem – CUDEM – fenomenalnym, pięknym, inteligentnym i szalenie sprytnym. Kiedy tylko chcę, przełażę do niej (nawet o tym nie wie!) na działkę, ale robię to ostrożnie, bo ona, ta „znawczyni” kotów ma oczywiście PSA! A ta obok, działka jej sąsiadów jest MOIM ŁOWISKIEM. Mają tam wspaniałe kretowiska, a wyciągnąć takiego kreta z jego domu, to DLA MNIE prawdziwa przyjemność. To skąd wściekłość?? Dziś, właśnie dziś, prawie wszystkie mi wyrównali, przydeptali, rozgnietli! Nie wiedzą, co czynią. Kilka dni i znów będzie tak samo. Jeśli w ogóle jest cokolwiek, lub ktokolwiek, kto mógłby im te krety zlikwidować – to tym kimś jestem oczywiście JA.

IMG_1800

No, znalazłem jedno, którego nie zdążyli zburzyć. Nikt nie ma większej cierpliwości ode mnie. Posiedzę. Długo jeszcze. To mój teren! I co z tego, że lekko poczerwieniałem ze złości? Wam się to nie zdarza?

Jest MOJE.

Proszę się nie zbliżać! Zostań w domu, bo….

I kiedyś wyjdzie, a ja go

Krecie! Wcześniej, czy później będziesz MÓJ ! Dorwę cię!! Innych zresztą też. Taki jestem.

7 myśli na temat “Kiedy KOT się złości?

    1. Grazie mille per il tuo commento. Nie, nie znam włoskiego, (oprócz kilku słów) a żałuję, bo mi ten język ślicznie brzmi. Ale dziś muszę, żeby ten KOT nie myślał, że go ktoś polubi.

      Polubienie

    1. Jasne. Będą trzykrotne ostrzeżenia! Oby zrozumiał. Bo Babcia mówiła: „Gadaj mu tam, a on Niemiec.” I chodziło wyłącznie o język. Przesyłam też ciepłe myśli. I… o rety, o rety – niech każdy chroni swoje KRETY, nie warto w Kretach szukać podniety, My wiemy, MY, KOBIETY

      Polubione przez 1 osoba

    1. „O, Mamma „Mia” ( u…u…) !! A ja kocham KRETY i to od dawna – od czasów dobranocki z KRECIKIEM. One o tym wiedzą, Nie nawiedzają mojego małego areału, a może mam za mało – angielski trawnik. Nie walczę z kretami – są, jako i ja – pod ochroną. Pozdrawiam.

      Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s