grzyb to jest już ostatni….

Mam nadzieję, że ostatni, ale tylko w tym sezonie.

Mam nadzieję, że jeszcze kilka razy w życiu, usypiając po grzybobraniu będę miała przed zamkniętymi już oczami tłum grzybowych łebków ( czy to taki „powidok”?) Czy wy, inni zbieracze też tak macie?

Mam nadzieję, że załapię się na jeszcze kilka następnych grzybnych sezonów, kiedy to łażąc po lesie pod pretekstem szukania grzybów, znajduję, widzę i wchłaniam inne dobra.

Niestety, Kochani, niestety,

to już ostatnie w tym roku kotlety

z SOWY – czyli zwykłej KANI.

Już zasnęły kani grzybnie,

bo nadchodzi tu niechybnie,

czuję go, jest tuż, tuż

ten, co kanię rani –

MRÓZ (?)

Ale mam takie miejsce, takie drzewo, które, chociaż samo od góry obumiera, to swoją dolną część udostępniło opieńkom miodowym i cała ich kolonia pod postacią grzybowego grona wyrasta na nim już czwarty rok. ( przepis na zupę opieńkową zaprezentowałam dwa lata temu – listopad 2018 – to samo drzewo, inna grzybna rodzina). I czasem, chociaż w lesie chrzęści już pod nogami przemarźnięta ściółka – one rosną sobie „jak gdyby nigdy nic.”

A na to, można tylko popatrzeć, jako na kolejne, niesamowite , artystyczne wybryki natury. ( to chyba jakiś rodzaj WROŚNIAKA – huby?)

Nigdy, niczego nie próbujcie z nich gotować, chociaż niektórzy twierdzą, że mają jakieś właściwości lecznicze.(?) Ktoś, coś wie?

GRZYB – ” TORBIAK POLSKI”

GRZYB – ” DZIUNIA WYSMUKŁA (salicylanka)

OBA NIEJADALNE – TRUJĄCE WSZYSTKO I NAS WSZYSTKICH.

I…żeby nie kończyć wpisu tymi dwoma brzydkimi widokami dokładam sosnę w mini spódniczce z krzaczka dębu kanadyjskiego. Potańczyłyśmy obie, ale ona znacznie szybciej wirowała.

Kto sieje WIATR – zbiera BURZE

„Nie lubię burz(…) Ale czasem lepiej przed nimi nie uciekać. Niekiedy lepiej jest przykucnąć i znosić dzielnie błyskawice, grzmoty oraz deszcz. Burza potrafi zmienić krajobraz…ale kto powiedział, że nie na lepsze?

( Irene Hannon ” Tej idealnej wiosny…”)

” Największy ludzki błąd – nie przewidzieć burzy w piękny(?) czas.”-

(Niccolo Machiavelli)

https://bi.im-g.pl/im/88/3b/19/z26459784IH,To-zdjecie-zyskalo-miano-najbardziej-wzruszajacej-.jpg

TEŻ IDĘ Z WAMI, JUŻ DOSYĆ ROZSIEWANIA WIATRU – tylko, kochani, CO DALEJ ? Kiedy u nas wyjdzie słońce?

Z okazji…Dnia Rozrzutności – 31 październik

DZIEŃ ROZRZUTNOŚCI wypada zawsze 31 Października. Jest wspaniałą okazją do zatopienia się w szaleństwie zakupów i sprawienia sobie odrobiny przyjemności, ale:

JAK DOBRZE WIEDZĄ WSZYSTKIE NARODY – TAKA MOŻE BYĆ ROZRZUTNOŚĆ, JAKIE SĄ DOCHODY !!

*Uwaga: Pierwsze zdanie z poniższego tekstu pochodzi z tekstu piosenki Lecha Janerki z 1984r

PIOSENKA ROZRZUTNEJ EMERYTKI

„Jezu, jak się cieszę

z tych malutkich wskrzeszeń,

kiedy pełną kieszeń znowu mam”…..*

Na ten dzień miesiąca,

czekam zawsze drżąca,

i to jest cudowne, mówię wam.

W TYM dniu – emerytki,

stać na wszelkie zbytki,

dziś nie oglądają tv Trwam.

Dziś kupują sery,

trzy lub nawet cztery,

a niektóre – serów cały kram.

Dzisiaj nie są smutne,

mogą być rozrzutne,

nie jak w te paskudne, inne dni,

dziś, jak miliarderkę –

stać je na wyżerkę,

kupią stek i szynkę, która im się śni.

Dziś zamiast owsianki –

sardynki i grzanki,

później jeszcze jajko, albo dwa

i każda zatańczy

z sokiem z pomarańczy,

soczek im do tańca siłę da.

A potem, a potem,

znów żyją z powrotem

z porcji rosołowej dłuższy czas:

rosół, kartoflanka,

makaron kolanka,

i krupnik na kostce – chociaż raz.

W życiu tak się zdarza,

DOBRO się powtarza.

Więc zetrzyjcie z twarzy smutku cień,

Skończą już niebawem,

jeść placki ze szczawiem,

nadchodzi kolejny, rozpustny dzień.

KOCHANI! NIECH I WAM SIĘ TAKŻE JAKIŚ GROSZ DZIŚ TRAFI!!

POZDRAWIAM!. EMERYTKA – ” PANI OD GEOGRAFII”.

PS. Dzień 31 Października jest jednocześnie (!) Światowym Dniem Oszczędzania!. Zabawnie to zorganizowano.

Apel (nierządowy, ale nierządny)

Polka – Patriotka wie:

NIE POWINNA MÓWIĆ: NIE,

tylko rodzić, rodzić, rodzić, no i szlus.

Rząd nie po to supłał grosze,

by jeździła w Karkonosze,

tak marnując otrzymane pięćset plus.

Albo jeszcze, nie daj Boże,

kupowała za to może

jakieś szminki, torebeczki, czy stos bluz.

Ee, blues.

A więc, każda patriotka,

nawet słabsza, czy też wiotka,

winna wiedzieć, że rodzenie to jest MUS.

Niepotrzebne żadne bodźce,

babki, wy dla kraju – rodźcie,

bo nas wyludnieniem straszy znany GUS.

Z tabel jasno tam wynika,

polski naród już zanika,

a wie o tym i potwierdza nawet ZUS.

Ee, blues.

Lecz o jednym pamiętajcie,

żadnych obcych nie szukajcie,

nawet gdyby miał bitcoiny i cud- wóz.

Niech wam dzieci da Lech – Polak:

Nowak, Wolski, czy Karolak,

a nie żaden Jożka – Czech, czy Iwan – Rus.

Patrioci! Sami wiecie,

ilu OBCYCH jest na świecie,

którzy kraj nasz chcą rozwalić w pył i gruz.

Ee, blues.

Szafa

Jedna z miłych mi BLOGEREK, do której dosyć często zaglądam ( MMZD – „Pomiędzy patrzę a widzę”) zamieściła kiedyś fotkę swojej SZAFY. Zatytułowała ją co prawda, znamiennym słowem OBSESJA, ale i tak doprowadziła tym wpisem i obrazem do rozwinięcia się u mnie, krótkotrwałego co prawda, ale dziwnego poczucia winy, połączonego z wątpliwościami dotyczącymi samooceny. Nie mogę pokazać tu JEJ SZAFY, mogę natomiast SWOJĄ. WNĘTRZE JEJ SZAFY wyglądało , no, w przybliżeniu TAK:

A to moja szafa. Jeszcze zamknięta. Uchylę jej drzwi za chwilę.

Są najrozmaitsze mafie,

które chcą nam zniszczyć życie,

ja mam taką mafię w szafie

i ta , przyznam, działa skrycie.

Otóż zawsze, gdy ułożę

treść tej szafy w równym rządku,

mija dzień, no…cztery, może…

i…znów muszę, od początku –

złożyć majtki w schludny stosik,

„sparować”skarpety w kulki,

(a kłąb swetrów głośno prosi,

by je przenieść z dolnej półki,

bowiem na niej leży w kupce

wszystko to, czego nie noszę,

a, co może…po przeróbce…).

Zresztą, spójrzcie, bardzo proszę.

Nie, nie mam zamiaru wmawiać tu nikomu,

że ja jestem PERFEKCYJNĄ PANIĄ DOMU.

Ale na wszelki wypadek, zapytałam właścicielki tej perfekcyjnej szafy, czy wierzy w następujące powiedzenia:

POKAŻ MI SWOJĄ SZAFĘ – POWIEM CI JAKA JESTEŚ.

JAK MASZ W SZAFIE – TAK MASZ W GŁOWIE.

Odpisała: „Hmm, nawet jeśli tak jest – to ja jestem wyjątkiem potwierdzającym regułę” – a ja zrozumiałam to dopiero po dłuższej chwili. Czyli wszystko się zgadza.

A jak wyglądają wasze szafy? Nie. kochani, nie pokazujcie mi. To nie powinno mnie obchodzić.

Szyszka – party

Tydzień temu we wpisie CZAS NA LAS wspomniałam o twórczych ( bo takie są!) zabawach, polegających na budowaniu świata z tego, co się znajdzie w lesie i nie tylko. I przypomniałam sobie, że gdzieś, kiedyś, mieliśmy starą książeczkę, w której pokazano jak i co można zrobić. Znalazłam ją. Oryginalnie wydana była W Niemieckiej Republice Demokratycznej ( HA!) Powinno się ją spalić? Niektórzy chętnie by się do tego zabrali, li tylko z tego powodu, w jakich czasach i przez kogo była wydana (oczywiście, przy okazji burzenia Pałacu Kultury w Warszawie, czy unicestwiania innych elementów naszej historii w ramach dekomunizacji). Nie, dziś nie palimy, nie burzymy. Budujemy.

To okładka i pierwsza strona. A może ta książeczka istnieje nadal, a ja nic o tym nie wiem? Ktoś ją zna?

Zawsze strugało się łódeczki z kory i nie zależało to od czasów, w których się żyło.

Kolejka ŻOŁĘDZIAKÓW jak do dzisiejszych AQUAPARKÓW!

Ten żołędziowy wąż i pająk szalenie mi się spodobały. Chyba poświęcę kilka godzin i…

A w ZOO – jest bardzo wesoło, kiedy lew szoruje zlew, a żyrafy myją szafy…

Taką sowę KAŻDY potrafi zrobić!

Nie zrobię gęsi, zawsze się ich bałam.

My jesteśmy zajączki DWA, nie boimy się nawet LWA! ( kto zgadnie, skąd pochodzi to oświadczenie?)

Dyskoteka !

W ten weekend – wyprawa po materiały, w następny – organizacja SZYSZKA – PARTY. Dla rodziców odrobina nalewki na głogu i DO ROBOTY.

Dowodem na to, że są jeszcze ludzie, którzy urządzają sobie żołędziowo – kasztanowo – szyszkowe warsztaty domowe jest poniższa fotka, którą otrzymałam ostatnio od kuzynki z dołączonym zapewnieniem, że zabawa była świetna. Cała scena z dyniami w tle. Dziękuję. Czy ktoś jeszcze mi coś przyśle?

Latofotki 3/2020

NA WSI

UWAGA! DO KOŃCA LATA ZOSTAŁ TYDZIEŃ. Zanim niebo będzie częściej zmieniało kolor z błękitnego na TAKI:

albo, co znacznie gorsze, NA TAKI:

i to się jakoś utrwali na dłuższy czas – więc, zanim tak się stanie, zanim opadną i pękną od słodyczy ostatnie węgierki (a już czas na robienie powideł),

zanim nie będzie już można znaleźć żadnych, ostatnich, spóźnionych z nie wiadomo jakich powodów, kwiatów…wydostańmy się na zewnątrz.

Na pół godziny, na godzinę, na weekend. Zanim zbrązowieją, lub zanikną ostatnie zielone trawy.

Zanim zamknie nas w domu jesienna grypa, jesienna melancholia, albo jesienna pogoda, przejdźmy się jeszcze raz znanymi nawet ścieżkami. Bo zawsze można się natknąć na coś, co nas rozbawi, zauroczy, zdziwi – tak, jak mnie, kiedy pokonując swoje lenistwo, polazłam na spacer. Dlaczego, do licha, wcześniej nie zauważyłam, że w betonie , który okalał wąskim pasem ogrodzenie pewnego znanego mi domu, na zawsze są utrwalone śliczne odciski wnuczki właścicieli. Musiałam patrzeć gdzie indziej, wyżej, teraz szłam z pochyloną głową. Nie żałuję.

Sprawdziłam też, ile spadło w tym roku żołędzi ze znanego mi i zaprzyjaźnionego ze mną, starego DĘBU – bo jeśli był żołędziowy urodzaj, to ZIMA, moi drodzy, może być sroga. Oby.

TO DUŻO ? CZY MAŁO? NIE UMIEM OCENIĆ.

Latofotki 2/2020

Jeszcze tylko dwa tygodnie i koniec. Powtarzam: KONIEC LATA. Może jeszcze ktoś z was wyskoczy na dzień, na dwa na Łąkę? Ostatnio, nie pamiętam gdzie, wpadła mi w oko informacja, że np tylko co trzeci Brytyjczyk wie, że jajko pochodzi od kury, a bekon to wieprzowina. To może warto wybrać się tam, gdzie można spotkać żywe dowody na pochodzenie czegoś od czegoś, albo czegoś od kogoś. I zerwać kilka ostatnich, kwitnących traw, lub kwiatów nawłoci na herbatkę, albo po prostu połazić.

NA ŁĄKACH I POLACH

DROGIE DZIECI, TO SĄ KROWY, KTÓRE DAJĄ MLEKO BIAŁE,
KTO JE PIJE, TEN JEST ZDROWY I MA KOŚCI BARDZO TRWAŁE

DROGIE DZIECI! TAK WYSOKO ROŚNIE KUKURYDZA, CZYLI SUROWIEC DO PRODUKCJI POPCORNU.
I PRZESTRZEC WAS DZISIAJ MUSZĘ, ŻE SAMA W GŁĄB NIE WYRUSZĘ, BO CHOĆ KUKURYDZĘ LUBIĘ – GDY TAM WEJDĘ, TO SIĘ ZGUBIĘ.

**DROGIE DZIECI, TAKIE CHMURY CZĘSTO DESZCZ GWAŁTOWNY WRÓŻĄ, ALBO WŁAŚNIE SIĘ ZBIERAJĄ, ŻEBY NAS POSTRASZYĆ BURZĄ.**

**DZIECI DROGIE, PANOWIE i PANIE – macie rację, TU NIE PACHNIE JAK W „ROSSMANNIE”, ALE ŻEBY COŚ WYROSŁO – TO JESIENIĄ, ALBO WIOSNĄ TRZEBA PRZECIEŻ NAWÓZ RZUCIĆ PRZED WYSIANIEM.**

**DROGIE DZIECI I MAMUSIE, ORAZ CIOCIE, JUŻ NA ŁĄKACH ROZWINĘŁY SIĘ NAWŁOCIE, A PRZERÓŻNE, DZIKIE TRAWY DOŁĄCZYŁY DO ZABAWY ZANURZAJĄC SIĘ W PURPURZE, ALBO W ZŁOCIE.**

Latofotki 1/2020

Za trzy tygodnie KONIEC. Koniec LATA. Mam nadzieję, że większości z was, pomimo różnych utrudnień związanych z atakiem tego ukoronowanego wirusa, lęków, frasunków i niepewności, udało się, chociaż na trochę zmienić środowisko, odetchnąć innym powietrzem, spojrzeć na inne, niż te codzienne widoki i przeżyć coś miłego. NAD WODĄ? W GÓRACH? NA ŁĄKACH? W LASACH?

NAD WODĄ

JESZCZE SIĘ TAM ŻAGIEL BIELI CHŁOPCÓW, KTÓRZY ODPŁYNĘLI

A TUTAJ TEŻ SMUGA BIELI, CHŁOPCÓW, KTÓRZY ODLECIELI

TAK, WYBIELEJĄ, JAK DOJRZEJĄ. MASZ MOŻE SKÓRKĘ OD CHLEBA?

ZIELONE TRAMWAJE PO FALACH JEZIORA MKNĄ…

KTO SZALEŃCZO KOCHA SAMOCHODY – Z AUTOSTRADY ZJEŻDŻA WPROST DO WODY

spacer w cieniu

Butla z wodą i laseczka,

trampki, wnuczka i maseczka,

jeszcze ten sweterek w serek,

siusiu, piesek…i spacerek.

Choć część życia już za nami, drepczemy do przodu,

choć stare, to szaleć chcemy, jak dawniej, za młodu,

więc suniemy, hop, tralala, laską wywijamy,

ale wolno i pomału, z trudem oddychamy.

I sapiemy odrobinę, klniemy ździebełeczko,

ech, zrzucamy maskę z twarzy o, wyszło słoneczko,

przystajemy na momencik, wznieśmy mordkę w górę,

wreszcie bać się nie musimy, że nam zniszczy skórę.

Już nie takie straszne dla nas promienie słoneczne,

dziś możemy być beztroskie, a nawet niegrzeczne.

Nie boimy się już deszczu, mrozu, ani wiatru…

coś do mnie mówiłaś, wnusiu? Idziesz do teatru?

Hamlet w masce, a Ofelia ? Zakwefiona będzie?

Widzę balet, tańczą w maskach spocone Łabędzie.

Nie wiem, miła, nie wiem, nie wiem, kiedy to się zmieni,

Słońce świeci, więc się pobaw, ze mną, w TEATR CIENI.

Niestety, Kochani, niestety,

to już ostatnie w tym roku kotlety

z SOWY – czyli zwykłej KANI.

Już zasnęły kani grzybnie,

bo nadchodzi tu niechybnie,

czuję go, jest tuż, tuż

ten, co kanię rani –

MRÓZ (?)

A na to, można tylko popatrzeć, jako na kolejne, niesamowite , artystyczne wybryki natury. ( to chyba jakiś rodzaj WROŚNIAKA – huby?)

Nigdy, niczego nie próbujcie z nich gotować, chociaż niektórzy twierdzą, że mają jakieś właściwości lecznicze.(?) Ktoś, coś wie?

OBA NIEJADALNE – TRUJĄCE WSZYSTKO I NAS WSZYSTKICH.

I…żeby nie kończyć wpisu tymi dwoma brzydkimi widokami dokładam sosnę w mini spódniczce z krzaczka dębu kanadyjskiego. Potańczyłyśmy obie, ale ona znacznie szybciej wirowała.

„Nie lubię burz(…) Ale czasem lepiej przed nimi nie uciekać. Niekiedy lepiej jest przykucnąć i znosić dzielnie błyskawice, grzmoty oraz deszcz. Burza potrafi zmienić krajobraz…ale kto powiedział, że nie na lepsze?

” Największy ludzki błąd – nie przewidzieć burzy w piękny(?) czas.”-

TEŻ IDĘ Z WAMI, JUŻ DOSYĆ ROZSIEWANIA WIATRU – tylko, kochani, CO DALEJ ? Kiedy u nas wyjdzie słońce?

KOCHANI! NIECH I WAM SIĘ TAKŻE JAKIŚ GROSZ DZIŚ TRAFI!!

POZDRAWIAM!. EMERYTKA – ” PANI OD GEOGRAFII”.

PS. Dzień 31 Października jest jednocześnie (!) Światowym Dniem Oszczędzania!. Zabawnie to zorganizowano.

A to moja szafa. Jeszcze zamknięta. Uchylę jej drzwi za chwilę.

Ale na wszelki wypadek, zapytałam właścicielki tej perfekcyjnej szafy, czy wierzy w następujące powiedzenia:

POKAŻ MI SWOJĄ SZAFĘ – POWIEM CI JAKA JESTEŚ.

JAK MASZ W SZAFIE – TAK MASZ W GŁOWIE.

Odpisała: „Hmm, nawet jeśli tak jest – to ja jestem wyjątkiem potwierdzającym regułę” – a ja zrozumiałam to dopiero po dłuższej chwili. Czyli wszystko się zgadza.

A jak wyglądają wasze szafy? Nie. kochani, nie pokazujcie mi. To nie powinno mnie obchodzić.

To okładka i pierwsza strona. A może ta książeczka istnieje nadal, a ja nic o tym nie wiem? Ktoś ją zna?

Zawsze strugało się łódeczki z kory i nie zależało to od czasów, w których się żyło.

Kolejka ŻOŁĘDZIAKÓW jak do dzisiejszych AQUAPARKÓW!

Ten żołędziowy wąż i pająk szalenie mi się spodobały. Chyba poświęcę kilka godzin i…

A w ZOO – jest bardzo wesoło, kiedy lew szoruje zlew, a żyrafy myją szafy…

Taką sowę KAŻDY potrafi zrobić!

Nie zrobię gęsi, zawsze się ich bałam.

My jesteśmy zajączki DWA, nie boimy się nawet LWA! ( kto zgadnie, skąd pochodzi to oświadczenie?)

Dyskoteka !

W ten weekend – wyprawa po materiały, w następny – organizacja SZYSZKA – PARTY. Dla rodziców odrobina nalewki na głogu i DO ROBOTY.

NA WSI

UWAGA! DO KOŃCA LATA ZOSTAŁ TYDZIEŃ. Zanim niebo będzie częściej zmieniało kolor z błękitnego na TAKI:

albo, co znacznie gorsze, NA TAKI:

i to się jakoś utrwali na dłuższy czas – więc, zanim tak się stanie, zanim opadną i pękną od słodyczy ostatnie węgierki (a już czas na robienie powideł),

zanim nie będzie już można znaleźć żadnych, ostatnich, spóźnionych z nie wiadomo jakich powodów, kwiatów…wydostańmy się na zewnątrz.

Na pół godziny, na godzinę, na weekend. Zanim zbrązowieją, lub zanikną ostatnie zielone trawy.

Sprawdziłam też, ile spadło w tym roku żołędzi ze znanego mi i zaprzyjaźnionego ze mną, starego DĘBU – bo jeśli był żołędziowy urodzaj, to ZIMA, moi drodzy, może być sroga. Oby.

TO DUŻO ? CZY MAŁO? NIE UMIEM OCENIĆ.

Odstawiła babcia laskę, ściągnęła maseczkę,

i bawiła się „w teatrzyk”przez krótką chwileczkę.

Rozejrzała się dookoła, usłyszała dzwonki –

Wnusiu! – krzyczy – Tam, na dachu śpiewają skowronki !